Ograniczenia w obrocie gruntami leśnymi

Iwo Fisz        26 sierpnia 2016        Komentarze (0)

Wiele ostatnich wpisów było poświęconych nowym regulacjom dotyczącym obrotu nieruchomościami rolnymi. Duża liczba komentarzy i otrzymanych przeze mnie wiadomości wskazuje, że problematyka ta dotyczy bardzo wielu osób.

Dziś chciałbym poświęcić kilka słów innej regulacji, która ogranicza obrót nieruchomościami. Chodzi o przepisy ustawy o lasach, które obowiązują od 30 kwietnia 2016 r. W przeciwieństwie do regulacji dotyczących gruntów rolnych, ustawa o lasach nie zawiera ograniczeń co do tego, kto może być nabywcą nieruchomości leśnej.

Ustawa przewiduje natomiast uprawnienia Lasów Państwowych w przypadku obrotu nieruchomościami leśnymi. W przypadku sprzedaży gruntu:

  1. oznaczonego jako las w ewidencji gruntów i budynków,
  2. przeznaczonego do zalesienia określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, lub
  3. gruntu będącego lasem w rozumieniu tej ustawy, objętego uproszczonym planem urządzenia lasu lub decyzją określającą zadania z zakresu gospodarki leśnej,

Skarbowi Państwa, reprezentowanemu przez Lasy Państwowe, przysługuje z mocy prawa prawo pierwokupu tego gruntu.

Jeżeli natomiast nabycie gruntu takiego gruntu następuje w wyniku zawarcia umowy innej niż umowa sprzedaży lub
jednostronnej czynności prawnej, to Lasy Państwowe reprezentujące Skarb Państwa mogą złożyć oświadczenie o nabyciu tego gruntu za zapłatą równowartości pieniężnej. Jest to prawo wykupu  nieruchomości leśnej, podobne do prawa wykupu nieruchomości rolnej.

Powyższe uprawnienia Lasów Państwowych nie przysługują jednak w kilku przypadkach:

  1. jeżeli nabywcą jest wskazana w ustawie osoba bliska,
  2.  jeżeli nabywcą jest jednostka samorządu terytorialnego,
  3. w przypadku dziedziczenia,
  4.  w przypadku zbycia gospodarstwa rolnego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego.

Naruszenie powyższych przepisów o prawie pierwokupu lub wykupu powoduje nieważność czynności prawnej. Planując nabycie lub zbycie nieruchomości, należy więc dobrze przygotować się do tej transakcji i zadbać o analizę stanu prawnego nieruchomości.

Beechforest062005

 

Iwo Fisz

zdjęcie: https://pl.wikipedia.org/wiki/Las#/media/File:Beechforest062005.jpg, CC BY-SA 3.0, GFDL

Grunty rolne – zmiany w ustawie

Iwo Fisz        02 sierpnia 2016        Komentarze (5)

Ustawa o kształtowaniu ustroju rolnego w nowym brzmieniu obowiązuje od 30 kwietnia 2016 r., a już doczekała się nowelizacji. 6 lipca 2016 r. uchwalono ustawę zmieniającą tę ustawę oraz ustawę o księgach wieczystych i hipotece. Ustawa została ogłoszona w Dzienniku Ustaw 1 sierpnia 2016 r. (poz. 1159)  i wejdzie w życie po upływie 14 dni. 

Powodem nowelizacji było znaczne zaostrzenie zasad udzielania kredytów przez banki w sytuacjach, gdy zabezpieczeniem miałaby być nieruchomość rolna.

Uchylony zostanie przepis art. 68 ust. 2a ustawy o księgach wieczystych i hipotece, który przewiduje ograniczenie sumy hipoteki na nieruchomości rolnej i konieczność przedłożenia operatu szacunkowego z wnioskiem o wpis hipoteki. W ten sposób, przywrócony zostanie stan prawny sprzed 30 kwietnia 2016 r. Nie będzie więc ograniczenia sumy hipoteki do wartości nieruchomości – możliwe będzie ustanowienie hipoteki na kwotę wyższą od wartości nieruchomości.

Ustawa nowelizacyjna poszerza zakres nieruchomości wyłączonych spod działania ustawy. Przepisów ustawy nie  będzie stosować się do nieruchomości rolnych będących drogami wewnętrznymi oraz do nabycia udziałów lub ich części we współwłasności nieruchomości rolnych o powierzchni mniejszej niż 0,3 ha oraz będących drogami wewnętrznymi.

Poszerzony zostanie również katalog podmiotów, które mogą nabyć nieruchomość rolną o parki narodowe, w przypadku zakupu nieruchomości rolnych na cele związane z ochroną przyrody.

Ograniczeniu ulegną uprawnienia ANR do nabycia akcji i udziałów w spółkach prawa handlowego, które są właścicielami nieruchomości rolnych. Prawo to nie będzie przysługiwać w przypadku gdy nabywcami są osoby bliskie zbywcy, lub gdy  nabycie następuje w wyniku dziedziczenia ustawowego oraz w przypadku nabycia akcji lub udziałów przez rolnika indywidualnego w wyniku dziedziczenia lub zapisu windykacyjnego.

Iwo Fisz

20160719_160030

zdjęcie: widok z ruin zamku w Kazimierzu Dolnym

Projekt zmian w KPA

Iwo Fisz        22 lipca 2016        Komentarze (0)

Połowa lipca to zazwyczaj sezon ogórkowy, ale nie w tym roku. Rząd pracuje nad obszerną nowelizacją Kodeksu postępowania administracyjnego i innych ustawy, w tym Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na wzór Ordynacji podatkowej, w Kodeksie postępowania administracyjnego ma być wprowadzona zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony.

Planowane zmiany w Kodeksie postępowania administracyjnego i innych ustawach przewidują upowszechnienie polubownego załatwiania spraw administracyjnych. W postępowaniu administracyjnym ma pojawić się mediacja, zaś mediacja istniejąca już w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma zostać wzmocniona.

Istotną zmianą ma być również wprowadzenie umowy administracyjnej, zawieranej między stroną a organem administracji. Obecnie istniejąca instytucja ugody administracyjnej ma symboliczne znaczenie w praktyce – być może po zmianach będzie ona szerzej stosowana.

Istotne zmiany dotyczą również terminów załatwiania spraw. Zmiany w k.p.a. przewidują wprowadzenie ponaglenia jako środka służącemu kwestionowaniu bezczynności lub przewlekłości (wzorem Ordynacji podatkowej). Zlikwidowany ma również zostać wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa w przypadku skargi na bezczynność ministra lub samorządowego kolegium odwoławczego.

Znacznie ograniczone ma zostać wydawanie decyzji kasacyjnych przez organy odwoławcze. Przed wydaniem decyzji, organ powinien wskazać wnioskodawcy, które z przesłanek dla wydania decyzji pozytywnej nie zostały spełnione.

Systemowej regulacji mają doczekać się też zasady wymiaru kar administracyjnych oraz milczącego załatwiania spraw administracyjnych (przykładem jest zgłoszenie w Prawie budowlanym).

Z tekstem projektu można zapoznać się TUTAJ. Ma on wejść w życie już 1 czerwca 2017 r.

Projekt wydaje się wprowadzać daleko idące rozwiązania, ale nie można do niego podchodzić bezkrytycznie. Rozwiązania legislacyjne, które mają uprościć i przyspieszyć postępowanie administracyjne muszą bowiem iść w parze z rozwiązaniami systemowymi. Jeśli ustawodawca chce, aby organy odwoławcze orzekały merytorycznie w niemal każdej sprawie, to powinny one dysponować odpowiednimi środkami w tym celu – choćby odpowiednim budżetem na prowadzenie tych postępowań.

Trzeba pamiętać, że załatwianie spraw administracyjnych, gdzie odpowiedni wniosek nie podlega opłacie, nie jest za darmo. Każda sprawa generuje bowiem koszty w postaci pracy urzędników, wydruku pism, kosztów doręczania korespondencji i przeprowadzania dowodów. Jeśli organy administracji nie będą dysponowały odpowiednimi możliwościami finansowymi i osobowymi, to nowa regulacja nie odniesie w pełni zamierzonego efektu. 20160720_114532

Iwo Fisz

zdjęcie: widok ze Świątyni Sybilii w Puławch.

Ustawa antywiatrakowa a WZ na elektrownię wiatrową

Iwo Fisz        15 lipca 2016        Komentarze (1)

Ustawa antywiatrakowa istotnie wpływa na wydawanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedsięwzięć polegających na budowie elektrowni wiatrowych. Jest to konsekwencja przyjęcia zasady, że lokalizacja elektrowni wiatrowej może następować wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Regulację taką zawiera przepis art. 3 ustawy.

Na skutek wejścia w życie ustawy, nie będzie dopuszczalne wydanie decyzji o warunkach zabudowy, dotyczącej budowy elektrowni wiatrowej. W przepisach przejściowych do ustawy antywiatrakowej uregulowano też problematykę decyzji o warunkach zabudowy, które już wydano oraz postępowań, które są w toku. Regulację taką zawiera przepis art. 14 ustawy.

Postępowania w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy dotyczących elektrowni wiatrowych, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy polegają umorzeniu. Organ administracji będzie więc zobowiązany do zakończenia sprawy decyzją o charakterze formalnym.

Decyzje o warunkach zabudowy, które zostały wydane przed wejściem w życie ustawy, tracą moc, chyba że przed dniem wejścia w życie ustawy wobec inwestycji nimi objętych wszczęto postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę. Skutek w postaci utraty mocy decyzji występuje z mocy prawa i nie nie wymaga on stwierdzenia ich wygaśnięcia w trybie określonym w art. 162 Kodeksu postępowania administracyjnego.

windmills_196429

zdjęcie: http://all-free-download.com/free-photos/download/windmills_196429.html

Ustawa antywiatrakowa podpisana przez Prezydenta

Iwo Fisz        27 czerwca 2016        Komentarze (1)

Prezydent podpisał ustawę o inwestycja w zakresie elektrowni wiatrowych, która ma istotnie ograniczyć budowę elektrowni wiatrowych. Ustawa budzi duże kontrowersje zarówno wśród inwestorów, jak i wśród właścicieli nieruchomości.

Ustawa przewiduje znaczne zmiany w lokalizacji i budowie elektrowni wiatrowych. W skrócie, można ją streścić następująco:

  1. lokalizacja elektrowni następuje wyłącznie w planie miejscowym,
  2. odległość elektrowni wiatrowej od zabudowań mieszkalnych (lub mieszanych z funkcją mieszkalną) musi wynosić minimum dziesięciokrotność wysokości elektrowni wiatrowej; odległości te uwzględnia się w aktach planistycznych i w rozstrzygnięciach w sprawach indywidualnych,
  3. plany miejscowe przewidujące lokalizację elektrowni wiatrowych muszą określać jej maksymalną całkowitą wysokość i powinny być sporządzone dla obszaru, w którym nie powinna być lokowana zabudowa mieszkalna (lub mieszana z funkcją mieszkalną),
  4. decyzje o warunkach zabudowy wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na elektrownie wiatrowe tracą moc, chyba że przed dniem wejścia w życie ustawy wobec inwestycji nimi objętych wszczęto postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę,
  5. postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy na elektrownie wiatrowe umarza się,
  6. istniejące elektrownie, niespełniające wymogów odległości, mogą być przedmiotem  remontu oraz wykonywanie innych czynności niezbędnych do prawidłowego użytkowania  elektrowni, z wyłączeniem działań prowadzących do zwiększenia parametrów użytkowych elektrowni lub zwiększenia jej oddziaływań na środowisko,
  7. postępowania w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy, dotyczące budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, mogą być prowadzone na dotychczasowych zasadach jeszcze przez 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy,
  8. w przypadku planów miejscowych, będących w opracowaniu, istotnym momentem dla stosowania przepisów ustawy jest wyłożenie projektu planu miejscowego,
  9. zmiany w zakresie opodatkowania elektrowni wiatrowych podatkiem od nieruchomości.

Iwo Fisz

zdjęcie: CC BY-SA 3.0, Autor: Krzysztof, https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Lktrwnwtrw.jpg