Szkolnictwo wyższe: ograniczenie podstaw odwołania

Iwo Fisz        16 czerwca 2011        2 komentarze

Zasadą w postępowaniu administracyjnym jest, że odwołanie skutkuje ponownym, merytorycznym rozpoznaniem całości sprawy.

Zasada ta doznaje jednak ograniczeń w przypadkach przewidzianych w ustawach szczególnych. Przykładem takiej sytuacji jest odwołanie od decyzji komisji rekrutacyjnej w postępowaniu w sprawie przyjęcia na studia (art. 169 ust. 8 Prawa o szkolnictwie wyższym):

Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od daty doręczenia decyzji, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym przez statut. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych zgodnie z ust. 2. Decyzję podejmuje rektor po rozpatrzeniu wniosku uczelnianej komisji rekrutacyjnej. Decyzja rektora jest ostateczna.

W postępowaniu tym stosuje się odpowiednio przepisy K.p.a. (art. 207 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym), przy czym

odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. oznacza bowiem konieczność zachowania przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia spraw i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony, przy zachowaniu autonomii szkoły wyższej (wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 września 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 283/09)

Przepis art. 169 ust. 8 zd. 2 określa podstawy odwołania, do których należą naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych przez senat uczelni wyższej.

Oznacza to – w konsekwencji – że w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zainicjowanym skargą na decyzję rektora, zaskarżona decyzja jest kontrolowana jedynie w zakresie zgodności z prawem  postępowania decyzyjnego uprawnionych organów. Sąd administracyjny nie bada zarzutów  dotyczących przyjętych przez uczelnię zasad naboru kandydatów na studia (tak WSA w Warszawie w wyroku z 4 czerwca 2009 r., sygn akt. I SA/Wa1513/08)

 

{ 2 komentarze… przeczytaj je poniżej albo dodaj swój }

temelin Czerwiec 16, 2011 o 20:34

„ozna­cza bowiem koniecz­ność zacho­wa­nia przez organ mini­mum pro­ce­dury admi­ni­stra­cyj­nej” co można rozumieć jako to minimum ?

a tu ciekawy motyw z Olsztyna, może słyszałeś:
http://olsztyn.gazeta.pl/olsztyn/1,48726,8537146,Spor_o_indeks_uniwersytetu__Na_razie_gora_maturzysta.html

Odpowiedz

Iwo Fisz Czerwiec 16, 2011 o 20:45

„Odpowiednie stosowanie przepisów KPA, m.in. w sprawie skreślenia studenta z listy studentów, polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony. Rozstrzygnięcia wydane w tego typu sprawach powinny być zatem starannie uzasadnione, z odniesieniem się do okoliczności danej sprawy” (wyrok WSA w Gdańsku z 3.12.2009 r., III SA/Gd 368/09. W tak generalnie – na bank należy stosować przepisy o doręczaniu decyzji administracyjnej czy związaniu organu decyzją.

Znam ten wyrok, jest już prawomocny (http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/B83D15007D); P.B. jest postrachem UWM – a z tego miejsca go serdecznie pozdrawiam :).

Odpowiedz

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: