Pisałem już kilka razy, że przeniesienie warunków zabudowy jest szybkim i wygodnym sposobem na skorzystanie z warunków zabudowy, które wydano na rzecz innej osoby.Przeniesienie decyzji pozwala na uniknięcie ponownego ustalania warunków zabudowy, a każdy inwestor musi liczy się z tym, ile trwa wydanie warunków zabudowy.

Dla inwestycji celu publicznego wydaje się nie decyzję o warunkach zabudowy, ale decyzję ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego. Czy taką decyzję można przenieść?

Odpowiedź brzmi nie. Jest to nieco zaskakujące, skoro w postępowaniu o wydanie decyzji lokalizacyjnej przewidziane są rozmaite ułatwienia w stosunku do ogólnych zasad postępowania. 

Ustawa nie zawiera przepisu, który pozwalałby na przeniesienie decyzji lokalizacyjnej. Nie można również stosować analogicznie przepisu pozwalającego na przeniesienie decyzji o warunkach zabudowy, bo systematyka ustawy jest taka, że to przepisy o decyzji lokalizacyjnej stosuje się do warunków zabudowy, a nie odwrotnie.

Iwo Fisz

Pisałem już na blogu, że renta planistyczna (opłata planistyczna) obciąża podmiot, który zbywa nieruchomość.

Jednym z błędów, które popełniają organy wymierzające rentę planistyczną (opłatę planistyczną), jest wydanie decyzji ustalającej należność z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub jego zmiany wobec reprezentantów właściciela (użytkownika wieczystego)

Chodzi o sytuację, w której właścicielem (użytkownikiem wieczystym) nieruchomości, która została zbyta, jest osoba prawna lub tzw. ułomna osoba prawna, np. spółka z o.o. czy spółka komandytowa.

W takich przypadkach, decyzję należy wydać wobec właściciela, czyli np. spółki z o.o., a nie wobec członków jej zarządu (oznaczonych z imienia i nazwiska) czy też zarządu spółki z o.o.

Decyzja wydana wobec reprezentantów strony jest wadliwa i może zostać skutecznie zaskarżona odwołaniem. W przypadku, gdyby taka decyzja stała się ostateczna, to można ją skutecznie kwestionować składając wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji.

Iwo Fisz

Renta planistyczna obciąża właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, która została zbyta.

W praktyce, okazuje się, że ustalenie, kto zbył nieruchomość, nie zawsze jest takie proste. Co ciekawe, za taką sytuację nie zawsze należy winić organ.

Zdarza się bowiem, że umowa w formie aktu notarialnego, na podstawie której zbyto nieruchomość, zawiera wewnętrznie sprzeczne postanowienia. Taka sytuacja miała przykładowo miejsce w sprawie rozpoznanej przez WSA w Krakowie pod sygnaturą II SA/Kr 1790/11.

Powyższa niespójność aktu notarialnego nie uchyla obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, który spoczywa na organach administracyjnych. Co najważniejsze, z punktu widzenia strony, która ma zostać obciążona rentą planistyczną – w takim przypadku decyzja wymierzająca rentę planistyczną jest wadliwa i zasługuje na uchylenie przez WSA…

Iwo Fisz

Budowa wiatraka w pobliżu zabudowań mieszkalnych zazwyczaj budzi sprzeciw lokalnej społeczności. Sejm nie uchwalił proponowanej przez Pis ustawy antywiatrakowej, wiec gminy starają sobie radzić same.

Niektóre z gmin ograniczają możliwość budowy danego rodzaju urządzeń w danej gminie – przeczytasz o tym, na przykładzie biogazowni, tutaj.

Dziś serwis CIRE.pl poinformował o tym, że radni w Suwałkach wprowadzili do studium uwarunkowań zapis, że elektrowni wiatrowych nie można lokować bliżej niż 3 km od zabudowań mieszkalnych, a w przypadku bigazowni – w odległości 2 km.

Zapisy studium wiążą organy gminy przy uchwalaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, natomiast nie wiąże przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy i decyzji ustalającej lokalizację celu publicznego.

Rozwiązanie w postaci wprowadzenia ograniczeń zabudowy w studium uwarunkowań działa jedynie na przyszłość. Ponadto, żeby zapis taki wiązał inwestora, musiałby on zostać wprowadzony do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Iwo Fisz

Dziś post krótki, ale treściwy. Art 61 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania decyzji zaskarżonej do WSA – przepis ten dotyczy również decyzji ustalających rentę planistyczną.

Tę normę prawną zastosował WSA w Krakowie w postanowieniu w sprawie II SA/Kr 1161/11. Poniżej wstawiam uzasadnienie rozstrzygnięcia w całości:

Wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki trudne do odwrócenia. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.).

Oby wiecej takich orzeczeń!

Iwo Fisz

1 23 24 25 26 27 50 Strona 25 z 50