Prowadząc bloga o zagospodarowaniu przestrzennym, zajmuję się również takimi kwestiami związanymi z urządzeniami przesyłowymi. 13 marca 2013 r. będę miał przyjemność prowadzić w Warszawie fragment szkolenia pt. „Urządzenia przesyłowe – obecny stan prawny oraz projekt ustawy o korytarzach przesyłowych„.

Główną cześć szkolenia prowadzić będzie mec. Piotr Zamroch, autor bloga Przesył Energii, specjalizujący się w tematyce urządzeń przesyłowych, który przedstawi tematykę roszczeń związanych z posadowienie i eksploatacją urządzeń przesyłowych, ich dochodzenia na drodze sądowej, ustanowienia służebności przesyłu i obrony przed zarzutem zasiedzenia służebności.

Moim udziałem będzie część poświęcona projektowi ustawy o korytarzach przesyłowych  i istotnych zmianach, które ma wprowadzić ta ustawa w regulowaniu praw do gruntu do urządzenia przesyłowe.

Serdecznie zapraszam do uczestnictwa!

Więcej o szkoleniu możesz przeczytać na stronie Centrum Szkoleniowego FRR.

Iwo Fisz

Dziś kolejny post dotyczący uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Spotkałem się z wątpliwościami, czy trzeba uzgadniać projekt decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy.

Art. 53 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie daje wyraźniej odpowiedzi na to pytanie. Trzeba jednak pamiętać, że celem uzgodnienia jest zapewnienie organom wyspecjalizowanym możliwości zajęcia stanowiska w zakresie objętym ich kompetencjami.

Jeśli zatem organ główny ustalił, że w sprawie nie są spełnione przesłanki ustalenia warunków zabudowy np. z uwagi na niespełnienie wymogu dobrego sąsiedztwa, to uzgodnienie byłoby zbędne, ponieważ i tak nie mogłoby doprowadzić do wydania decyzji pozytywnej.

Trzeba zatem przyjąć, że projekt decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy nie podlega uzgodnieniu z organami wskazanymi w art. 53 ust. 3 ustawy.

Dziś chciałbym poświęcić kilka słów możliwości wymierzenia renty planistycznej na skutek wydania decyzji o warunkach zabudowy. Art. 63 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym odsyła bowiem do art. 36 i 37 tej ustawy stosowanych odpowiednio, które dotyczą m.in. wymierzenia renty planistycznej.

Pojawić się może takie pytanie: czy wydając decyzję o warunkach zabudowy, organ może ustalić stawkę renty planistycznej? W takim przypadku ustalenie wysokości renty planistycznej następowałoby nie w oparciu o stawkę procentową określoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (jak zazwyczaj ma to miejsce), ale w decyzji organu.

Nie można mieć bowiem wątpliwości, że zakres możliwej zabudowy wpływa na wartość nieruchomości. Jeśli zatem decyzja o warunkach zabudowy określa powyższe kwestie, to czy może ona być podstawą dla wymierzenia renty planistycznej?

Trzeba jednak pamiętać o odpowiednim stosowaniu przepisów. Art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej do ustalania stawki procentowej opłaty planistycznej. Tylko art. 15 ust. 2 pkt 12 przewiduje możliwość określenia tej stawki w treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Brak jest zatem podstawy dla określenia wysokości stawki renty planistycznej w warunkach zabudowy. Decyzja w tym zakresie jest niewątpliwie wadliwa. Jeśli otrzymałeś taką decyzję – napisz do mnie, korzystając z formularza po prawej stronie.

Iwo Fisz

1 25 26 27 28 29 50 Strona 27 z 50