Zagospodarowanie przestrzenne Zagospodarowanie przestrzenne
Iwo Fisz 27 czerwca 2016 in zagospodarowanie przestrzenne, zmiany ustawodawcze 1 Komentarz

Ustawa antywiatrakowa podpisana przez Prezydenta

Prezydent podpisał ustawę o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, która ma istotnie ograniczyć budowę elektrowni wiatrowych. Ustawa budzi duże kontrowersje zarówno wśród inwestorów, jak i wśród właścicieli nieruchomości.

Ustawa przewiduje znaczne zmiany w lokalizacji i budowie elektrowni wiatrowych. W skrócie, można ją streścić następująco:

  1. lokalizacja elektrowni następuje wyłącznie w planie miejscowym,
  2. odległość elektrowni wiatrowej od zabudowań mieszkalnych (lub mieszanych z funkcją mieszkalną) musi wynosić minimum dziesięciokrotność wysokości elektrowni wiatrowej; odległości te uwzględnia się w aktach planistycznych i w rozstrzygnięciach w sprawach indywidualnych,
  3. plany miejscowe przewidujące lokalizację elektrowni wiatrowych muszą określać jej maksymalną całkowitą wysokość i powinny być sporządzone dla obszaru, w którym nie powinna być lokowana zabudowa mieszkalna (lub mieszana z funkcją mieszkalną),
  4. decyzje o warunkach zabudowy wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na elektrownie wiatrowe tracą moc, chyba że przed dniem wejścia w życie ustawy wobec inwestycji nimi objętych wszczęto postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę,
  5. postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy na elektrownie wiatrowe umarza się,
  6. istniejące elektrownie, niespełniające wymogów odległości, mogą być przedmiotem  remontu oraz wykonywanie innych czynności niezbędnych do prawidłowego użytkowania  elektrowni, z wyłączeniem działań prowadzących do zwiększenia parametrów użytkowych elektrowni lub zwiększenia jej oddziaływań na środowisko,
  7. postępowania w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy, dotyczące budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, mogą być prowadzone na dotychczasowych zasadach jeszcze przez 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy,
  8. w przypadku planów miejscowych, będących w opracowaniu, istotnym momentem dla stosowania przepisów ustawy jest wyłożenie projektu planu miejscowego,
  9. zmiany w zakresie opodatkowania elektrowni wiatrowych podatkiem od nieruchomości.

 

Iwo Fisz 20 czerwca 2016 in grunty rolne, zmiany ustawodawcze 9 komentarzy

Grunty rolne – wpis hipoteki

Dziś piszę z Zielonej Góry, gdzie prowadzę szkolenie z nowych regulacji dotyczących gruntów rolnych. Poniżej zdjęcie ok. 800-letniego cisu przy ul. Kopernika w Zielonej Górze, który jest pomnikiem przyrody.

Nowa ustawa dodała przepis art. 68 ust. 2a w ustawie o księgach wieczystych i hipotece, zgodnie z którym suma hipoteki na nieruchomości rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego nie może przewyższać wartości rynkowej tej nieruchomości ustalonej na dzień ustanowienia hipoteki. Wartość tę sprawdza się na podstawie operatu szacunkowego załączonego do wniosku o wpis hipoteki.

Równocześnie, nieruchomości rolne o powierzchni mniejszej niż 0,3 ha nie podlegają ustawie o kształtowaniu ustroju rolnego w nowym brzmieniu.

Jednym z najczęściej pojawiających się w związku z tym przepisem jest kwestia ustanowienia hipoteki na nieruchomości o powierzchni poniżej 0,3 ha.

Nieruchomości takie nie podlegają ograniczeniom w obrocie, wynikającym z ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego. Ograniczenie dotyczące sumy hipotek na nieruchomości rolnej nie wynika jednak z ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, ale z ustawy o księgach wieczystych i hipotece.

To, że nieruchomość nie podlega regulacjom ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego nie oznacza jednak, że nieruchomość taka przestaje być nieruchomością rolną w rozumieniu tej ustawy.

W konsekwencji, nieruchomości rolne o powierzchni poniżej 0,3 ha podlegają ograniczeniom dotyczącym sumy hipotek.

Iwo Fisz

Iwo Fisz 3 czerwca 2016 in Bez kategorii, odszkodowanie 4 komentarze

17 milionów odszkodowania

W ostatnich wpisach zajmowałem się głównie tematyką gruntów rolnych. W ostatnich dniach zapadł ważny wyrok Sądu Okręgowego w Toruniu dotyczący odszkodowania od gminy w związku z wprowadzeniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wyrok dotyczy nieruchomości położonej w Toruniu przy ul. Szosa Lubicka, gdzie dawniej mieścił się Tormięs, a wcześniej miejska rzeźnia. Plan miejscowy zakłada budowę osiedla mieszkaniowego, natomiast powodowie twierdzili, że wcześniej można było tam wznieść zabudowę usługową. Na pewnym etapie mówiło się nawet, że będzie tam „drugie centrum” Torunia.

Spór między byłymi właścicielami a Miastem trwa już od dawna. Początkowo kierowane pod adresem Torunia roszczenia opiewały na kwotę ok. 49 milionów, natomiast w procesie żądane powodowie domagali się wykupu nieruchomości, lub odszkodowania w kwocie ok. 35 milionów.

Przy pierwszym rozpoznaniu sprawy, Sąd Okręgowy w Toruniu oddalił powództwo. Wyrok ten został uchylony przy Sąd Apelacyjny w Gdańsku. Mocą wyroku z dnia 20 maja 2016 r., Sąd Okręgowy w Toruniu zasądził od Miasta na rzecz powodów kwotę ok. 17 milionów odszkodowania i orzekł, że Miasto nie jest zobowiązane do wykupienia nieruchomości.

Wyrok nie jest prawomocny, Miasto zapowiada apelację.

Poniżej zdjęcie przedstawiające aktualny wygląd nieruchomości, gdzie dawniej mieścił się Tormięs:

 

 

Iwo Fisz

Iwo Fisz 16 maja 2016 in grunty rolne, zmiany ustawodawcze 61 komentarzy

Grunty rolne – prawo pierwokupu ANR

Piszę właśnie ze Szczecina, gdzie prowadzę dziś szkolenie dotyczące obrotu gruntami rolnymi. Z tej okazji, dzisiejszy wpis dotyczy prawa pierwokupu Agencji Nieruchomości Rolnych.

Prawo pierwokupu przysługuje ANR w przypadku sprzedaży nieruchomości rolnych, jeśli z takiego prawa nie skorzystał dzierżawca lub gdy nie ma dzierżawcy uprawnionego do pierwokupu.

W przeciwieństwie do poprzedniego brzmienia ustawy, prawo pierwokupu ANR przysługuje niezależnie od powierzchni nieruchomości rolnej. Poprzednio, to prawo dotyczyło nieruchomości o powierzchni nie mniejszej niż 5 ha.

Nieruchomość, której dotyczy prawo pierwokupu, może być sprzedana osobie trzeciej tylko pod warunkiem, że uprawniony do pierwokupu swego prawa nie wykona. Konieczne jest zatem zawarcie dwóch umów:

  • warunkowej – tj. zawartej pod warunkiem, że ANR nie skorzysta z prawa pierwokupu,
  • definitywnej – przenoszącej własność nieruchomości.

Po zawarciu umowy warunkowej,konieczne jest zawiadomienie ANR o zawarciu umowy warunkowej. Po otrzymaniu zawiadomienia, ANR ma miesiąc na złożenie oświadczenia o wykonaniu prawa pierwokupu. Jeśli ANR z tego prawa skorzysta, to do skutku dochodzi umowa sprzedaży tej samej treści, co umowa zawarta przez właściciela z nabywcą (chyba że przepis szczególny stanowi inaczej).

Jeśli ANR nie skorzysta z prawa pierwokupu (zawiadomi o niekorzystaniu z tego prawa lub gdy upłynie termin na wykonanie prawa pierwokupu), możliwe jest zawarcie umowy definitywnej. Na skutek jej zawarcia, dochodzi do przeniesienia własności nieruchomości.

Ustawa przewiduje szereg wyjątków. Prawo pierwokupu ANR nie przysługuje, gdy:

  • nabywcą nieruchomości rolnej jest jednostka samorządu terytorialnego,
  • nabywcą nieruchomości rolnej jest Skarb Państwa,
  • nabywcą nieruchomości rolnej jest osoba bliska zbywcy,
  • nabycie nieruchomości rolnej następuje za zgodą wyrażoną w drodze decyzji (art. 2a ust. 4 ustawy lub art. 29a ust. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa),
  • sprzedaż następuje między osobami prawnymi tego samego kościoła lub związku wyznaniowego (art. 2a ust. 3 pkt 1 lit. d ustawy),
  • jeżeli w wyniku nabycia nieruchomości rolnej następuje powiększenie gospodarstwa rodzinnego, jednak do powierzchni nie większej niż 300 ha, a nabywana nieruchomość rolna jest położona w gminie, w której ma miejsce zamieszkania nabywca, lub w gminie graniczącej z tą gminą.

Podczas spaceru po Szczecinie (jestem tu pierwszy raz), zobaczyłem taki nietypowe rozwiązanie – balkon dla osób, które nie mają lęku przestrzeni.

Iwo Fisz

Iwo Fisz 13 maja 2016 in grunty rolne, zmiany ustawodawcze 86 komentarzy

Grunty rolne – obowiązki nabywcy nieruchomości

Dotychczasowe wpisy o ustawie o kształtowaniu ustroju rolnego poświęcałem głównie możliwości nabycia nieruchomości rolnej. Nabycie nieruchomości to jednak nie koniec problemów związanych z tą ustawą.

Ustawa przewiduje poważne obowiązki związane z nabyciem nieruchomości rolnej.

Nabywca nieruchomości rolnej jest obowiązany prowadzić gospodarstwo rolne, w skład którego weszła nabyta nieruchomość rolna, przez okres co najmniej 10 lat od dnia nabycia przez niego tej nieruchomości, a w przypadku osoby fizycznej prowadzić to gospodarstwo osobiście.

W tym okresie 10 lat,  nabyta nieruchomość nie może być zbyta ani oddana w posiadanie innym podmiotom. Niedopuszczalne jest zatem zarówno zbycie nieruchomości, jak też oddanie jej w dzierżawę.

Od tych zakazów może zwolnić sąd. Może on wyrazić zgodę na zbycie nieruchomości lub jej oddanie w posiadanie innemu podmiotowi przed przed upływem okresu 10 lat od dnia przeniesienia własności tej nieruchomości. Zgoda taka może być wyrażona, jeśli  konieczność dokonania tych czynności wynika z przyczyn losowych, niezależnych od nabywcy.

Ustawa przewiduje też szereg podmiotów uprzywilejowanych, które nie mają obowiązku prowadzenia gospodarstwo rolnego, w skład którego weszła nabyta nieruchomość rolna, przez okres co najmniej 10 lat i których nie dotyczy zakaz zbywania i oddawania w posiadanie innemu podmiotowi. Przepisy te nie mają bowiem zastosowania:

  1. osób bliskich zbywcy,
  2. jednostek samorządu terytorialnego,
  3. Skarbu Państwa lub działającej na jego rzecz Agencji Nieruchomości Rolnych,
  4. osób prawnych działających na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania,
  5. nabywców nieruchomości rolnej w  wyniku dziedziczenia oraz zapisu windykacyjnego,
  6. nabywców nieruchomości rolnej na podstawie art. 151 lub art. 231 Kodeksu cywilnego.

Trzeba też pamiętać o surowej sankcji w przypadku naruszenia powyższych obowiązków. Jeżeli nabywca nieruchomości rolnej w okresie 10 lat nie podjął lub zaprzestał prowadzenia gospodarstwa rolnego, a w przypadku osoby fizycznej osobistego prowadzenia gospodarstwa rolnego, w skład którego weszła nabyta nieruchomość rolna, sąd, na wniosek ANR, orzeka o nabyciu własności tej nieruchomości przez ANR działającą na rzecz Skarbu Państwa, za zapłatą równowartości pieniężnej odpowiadającej wartości rynkowej ustalonej stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami, chyba że ważne względy gospodarcze, społeczne lub losowe stoją temu na przeszkodzie.

Naruszenie obowiązku prowadzenia gospodarstwa rolnego może prowadzić do utraty nieruchomości rolnej (jej odebrania) za zapłatą równowartości pieniężnej.

Iwo Fisz

1 … 9 10 11 12 13 … 50 Strona 11 z 50